Waarom zijn online cursussen niet meer genoeg voor experts?

Ik ben Paul Veth en ik zeg het rechtuit: online cursussen zoals we die kenden, de 2D-variant, zijn overbodig geworden. Hetzelfde als met zwart-wittelevisie. Het slaat nergens meer op. Wat een online cursus wel was: magnifiek om kennis over te dragen, inzichten te delen en je intellectuele eigendom in te stoppen. Maar we zijn van 2D-computerspelletjes naar 3D-computerspelletjes gegaan, misschien zelfs naar virtual reality. De graphics zijn een stuk beter geworden. En precies hetzelfde geldt voor het overbrengen van intellectueel eigendom. Wat vroeger een goed idee was, is nu de basisversie geworden. Niet omdat de kennis minder waard is, maar omdat de manier waarop je die kennis overdraagt technisch is ingehaald. Er is een nieuwe variant beschikbaar die hetzelfde intellectuele eigendom overbrengt, maar dan met meer diepte.

Stel je bent personal trainer en je wilt mensen trainen voor Hyrox. Dan film je jezelf terwijl je oefeningen doet, je legt uit waar de oefening goed voor is, je doet het voor, en de rest is aan de klant. Wat geef je mee? Timing, herhalingen, snelheid. En waarschijnlijk een aantal datapunten: hartslag, calorieën, eetmomenten. Voorheen had je daar als personal trainer ook nog een community bij nodig, zodat mensen vragen konden stellen en jij als maker het goede antwoord kon geven. Daar zat meteen een verdienmodel in: een webinar, een extra video, een hele nieuwe cursus. Maar tegenwoordig moet je klanten naar drie extra platformen sturen, plus je eigen community, waardoor de informatie versnippert.

We hebben iets nieuws: AI. Het heette eerst vibe-coding, nu heeft het weer een nieuwe naam, maar je kunt het gewoon het bouwen van software noemen, want dat is wat het in de kern is. Dat is het nieuwe ding. Het is niet meer nodig om alleen een zendmachine te hebben, wat een online cursus in feite is. Je ziet al dat cursussen interactiever worden: video's, oefeningen, mensen leveren antwoorden in en een AI-model toetst die antwoorden en geeft feedback. Dat is al een stukje verpakte software. Maar in het geval van personal training moet je daarna nog zeggen: download ook de app voor je hartslag, doe een VO2 max test via dit programma, sla je gewicht op in dat andere platform.

Hoe sterk is het dat het tegenwoordig gewoon in één kan? Jij als personal trainer kunt gewoon je eigen software bouwen, helemaal op maat voor wat jij doet. Begeleid je mensen richting Hyrox, dan heb je daar bepaalde oefeningen voor. Je neemt nog steeds de video's op, draagt nog steeds kennis over, stopt er nog steeds een stukje storytelling in. Maar daarnaast bouw je je eigen software. Dat is geen hogere wiskunde en geen moeilijke software. Je levert het gewoon allemaal in één aan je klanten. Jouw klanten hoef je niet meer door te sturen naar andere partijen, waardoor de informatie versnipperd raakt.

Ik geloof dat als jij jouw vak echt goed verstaat, jij met jouw methoden, frameworks en aanpak iemand echt goed helpt. Op het moment dat iemand elders extra oefeningen oppikt, interfereert dat met jouw eigen trainingsmethode. Dat merk je: mensen halen kennis overal vandaan, waardoor jouw methode in de soep loopt. Want jij hebt alles uitgedacht zodat het klopt, holistisch en complementair. Gaan mensen dan oefeningen van andere trainers erbij pakken, dan werkt het gewoon niet meer zo goed. Dat ondervang je doordat jij gewoon een stuk software bij je online training bouwt: video's, oefeningen, tracking en huiswerk in één geheel.

Ik heb personal training als voorbeeld gegeven omdat het makkelijk illustreert wat er verandert, maar dit geldt voor elke trainer, coach of vakman die producten verkoopt. Videocursussen met alleen video's en een stukje tekst eronder waren al helemaal 2D. Oefeningen erbij en een werkboek uitprinten was versie 2.1. Maar nu zijn we naar de 3D, of zelfs 4D versie: je eigen software. Dat is niet meer kijken naar hoe je een online training bouwt of een webinar geeft. Dat is kijken naar hoe je jouw intellectuele eigendom in software stopt.