Eenzaamheid ondernemers 1: Je bent niet de enige

Welkom bij de Paul Vette podcast. Voor rijperformers die weten, 90 procent is geen optie. Ik stak mijn arm in de lucht en ik juichte. En ik voelde me alleen. Leeg. Eenzaam en onbegrepen. Ik stond aan de rand van de club. Op het podium achter de dj booth te draaien. En ik had die avond, hele vette avond, voor mij stond een bekende dj. 2500 man stond voor mijn neus en ik had die avond een verhaal neergezet van muziek en ik bouwde naar een climax toe. Waarvan ik zeker wist: 'Oké, deze climax zorgt ervoor dat de club gaat ontploffen.' En dat gebeurde. Ik draaide naar het moment toe en ik wist: de lichtjockey's weten het, De visuals zijn precies goed. De lezers, alles afgestemd op dat ene moment van climax. En ik bouw daar naartoe en ik nam een stapje terug om te kijken Wat zou er gebeuren in de club? En de plaat dropt, de club ontploft. Ik steek mijn handen in de lucht en daar was die leegte, die eenzaamheid. En toen wist ik: dit is niet wat de bedoeling is van succes. En in deze aflevering van de Paul Vette podcast ga ik jou helpen om eenzaamheid en onbegrip om te zetten in verbinding en begrip. Voor jezelf. Want die leegte die ik voelde in misschien wel 1 van de meest succesvolle momenten in ieder geval uit mijn dj carrière. Ja, die leegte en eenzaamheid die gun ik niemand, jou ook niet. Ik vraag me ook gewoon even af als je dit hoort. Welk moment van eenzaamheid of onbegrip herken jij bij jezelf? Misschien niet leuk om aan te denken, maar wel noodzakelijk als je daar vanaf wil. Als je daar iets mee wil. Welk moment van eenzaamheid kende jij? En ik vraag me af Waar voel je dat? Voel je dat in je borst bijvoorbeeld of heel erg in je hoofd? Of is heel je lichaam aangespannen? Of is er juist een grote afwezigheid van gevoel? Want weet je, ik kwam er later achter op dat podium, was ik gewoon niet, en dat klinkt misschien een beetje zweverig, je kunt er misschien niet helemaal iets mee, maar blijf bij me. Ik was gewoon niet verbonden met mezelf. Ik stond daar en ik was met mijn hoofd alleen maar aan het denken van ja, dit is vet, dit is gaaf, dit brengt mij verder. En ik was met mijn hoofd ook alweer bij een volgend optreden want een aantal weken later had ik een nog vetter optreden in Amsterdam in Club Escape staan. En daar zat ik al met mijn gedachten. Dus dat ik aan het juichen was en ik bouwde inderdaad naar die climax toe. Ja, ik was daar gewoon helemaal niet. Ik was er helemaal niet echt mee bezig. En ik vraag me af hè Stel dat jij nu eens aan een moment denkt waarin jij wel een fijn gevoel hebt ervaren. Gewoon een fijne ervaring. Kan lang geleden zijn hè. Ik hoop het niet voor je, maar het kan wel. Kan echt jaren geleden zijn dat je echt een fijn gevoel had. Niet per se iets succesvols, maar dat je voelt van ja, ja, dat was fijn. En als je daaraan denkt dan voel je je meer verbonden. In ieder geval met een fijn gevoel, maar ook met jezelf. En dat inzicht, dat heeft mij uiteindelijk enorm veel gebracht waardoor ik nu kleine succesjes zelfs intens kan voelen. Niet om er continu bij stil te staan, slaat nergens op. Maar dat heeft ervoor gezorgd dat ik me veel minder eenzaam en veel meer begrepen voelde. Met name bij mezelf, want eenzaamheid is bijna altijd een afwezigheid van verbinding met jezelf. Dus als je nu met dit fijne gevoel denkt aan iets. Dit is een praktische tip voor jou. Als je heel eerlijk bent waar je echt naar verlangt. Als je nu eens denkt aan iets waar je echt naar verlangt. Dat je ook jezelf toestaat om dat te willen. Want vaak zijn we zo bezig met succes en doorgaan en mogen we bepaalde verlangens niet hebben en drukken we die weg. Maar als je het nu gewoon even toestaat om met dit fijne gevoel te denken aan datgene waar je echt naar verlangt en dat dat er even mag zijn. En dit inzicht, dat je echt dieper met jezelf verbonden kunt zijn en dat dan de eenzaamheid minder is. Waarom? Omdat je dan ook dieper met een ander kunt verbinden. En als je met een ander kunt verbinden op een dieper niveau verdwijnt eenzaamheid en is er ook automatisch meer begrip omdat je dan niet per se logisch of intellectueel begrepen hoeft te worden. Wat we vaak graag ook daarin zoeken. Helemaal niet nodig. De verbinding zit hem meer in het gevoel. Ik vraag me af als je jezelf toestaat om even te voelen datgene wat je verlangt en dat dat er even mag zijn met misschien dat fijne gevoel van die situatie waar je net aan dacht. Dan ben je al meer verbonden en heb je al meer begrip voor jezelf en voel je dat als het goed is ook in je lichaam of in je hoofd. Wat onderdeel is van je lichaam natuurlijk. En wil je nu meteen doorpakken dat je merkt dit is het pad wat ik nodig heb. Vraag dan even een intake aan via Paulvett punt com slash intake. Want dan kunnen we meteen doorpakken, meteen aan de slag. Want die eenzaamheid en onbegrip, die zijn nergens voor nodig. Ook al zijn er weinig mensen die op jouw niveau presteren. 1, ze zijn er wel en 2, dat gevoel van eenzaamheid en onbegrip komt helemaal niet daar vandaan. Dus vraag de intake aan via Paulvet punt com slash intake en ik zie je daar. Vond je dit waardevol? Deel het dan met andere high-performers. Voor hen die ook geen genoegen nemen met het gemiddelde.