Jouw transformatie? Je zoekt verkeerd!

Welkom bij de Paul Vette podcast, een podcast over leiderschap, mindset en hypnose. Veel luisterplezier. Je zoekt op de verkeerde plek voor jouw transformatie en ik zie het keer op keer op keer op keer voorbij komen. Allerlei mensen die zoeken al weken, maanden, jaren, soms decennia lang op de verkeerde plek voor hun transformatie. En ik snap het, want het wordt door zoveel mensen verkondigd waar je moet kijken, maar dat is helemaal de verkeerde plek. En ik zal het je zo meteen uitleggen aan de hand van een metafoor en ik zal je ook vertellen waar je wel moet zoeken. In onze PIS-methode hebben we stap 1 en stap 2. Stap 1: de purge. Stap 2: power extraction. En wat we doen in die 2 stappen is wij gaan naar een heel ander punt. En dat punt heb je nodig voor jouw transformatie. Stap 1, de purchase, we halen alle negatieve ballast er vanaf. En stap 2, power extraction, we zorgen ervoor dat alle oerkracht en oertalenten die daar juist zijn opgeslagen in dat moment, dat die vrijkomen en dat jij die voor jezelf kunt gaan inzetten. Ik ga je een metafoor geven zodat je dit eigenlijk meteen begrijpt. Je kunt het helemaal wetenschappelijk onderbouwen en alles uitleggen wat er in het brein gebeurt, maar dat is veel lastiger dan dit verhaal. Leg het even zwart-wit uit. Toen jij geboren werd. Toen had jij een soort van nagenoeg lege tuin die jij kon gaan bezaaien. En in deze lege tuin ging jij zaadjes planten, maar op basis van de ervaringen die je hebt. En toen jij geboren werd, mocht je alles. Je mocht huilen, lachen, poepen, plassen, al spuugde je over je ouders heen. Ik heb een zoontje van 6 maanden, die doet dat wel eens. Ik hou zielsveel van hem. Dat was bij jou ook het geval. Er werd van je gehouden of er werd in ieder geval voor je gezorgd. Ik zei al, ik leg het even zwart-wit uit. Maar omdat je alles mocht was alles goed en werden er alleen maar zaadjes in jouw lege tuintje geplant waar mooie bloemetjes uitkwamen. Maar dan groei je op en je bent bijvoorbeeld 3 jaar en je loopt naar een salontafel toe waar echt een gloeiend hete kop thee op staat. En deze keer is een van je ouders of opvoeders net te laat om jou rustig bij je schouder te pakken en je tegen te houden. Of om rustig je naam te zeggen, te zeggen 'doe maar niet, want dat doet zeer of dat doet ou'. Nee, deze keer zien ze het vanuit een ooghoek gebeuren. En ze rennen naar je toe, want ze zijn 'laten schreeuwen jouw naam'. Dus met heel veel geweld voor jou als driejarige komen ze naar je toe. Ze grijpen je net te hard bij je pols en schreeuwen je naam. En jij schrikt. En dan wordt er ook een zaadje geplant en dan weet je, ja, dit is geen bloemetje, dat is onkruid. En ouders kunnen niet anders. En voor kinderen op die leeftijd vergaat hun wereld al als ze weg moeten uit de speeltuin omdat het etenstijd is. Dus zo zijn er in jouw vroege jeugd zijn er allerlei zaadjes geplant in jouw tuin waar ofwel mooie bloemetjes uitkomen ofwel onkruid uitkomt. Maar dan ga je het leven in en dan ga je dingen beleven. Zo dacht ik ook, ik heb dit ook verkeerd gedaan. Zo op mijn veertiende stond ik een keer een spreekbeurt te geven voor de klas. Daar was ik superslecht in, maar echt hilarisch slecht, dus dat merkte je ook aan de klas. Die lachten mij allemaal uit. Sommigen ook wel om te pesten, maar het was ook echt hilarisch slecht. Ja, daar zat bij mij wel pijn als ik aan dat moment dacht. Maar wat gebeurt er op dat moment? Op dat moment valt er zonlicht en regenwater op het onkruid wat al in jouw tuintje staat, In dit geval mijn tuintje. Dus er stond al onkruid. Er was ergens in mijn vroege jeugd al een zaadje geplant. Daar was onkruid uitgekomen, had ik nog verder niet echt veel last van. Maar toen op mijn veertiende regenwater, zonlicht op dat onkruid en in 1 keer kwam dat onkruid boven mijn bloemetjes uit. Ja, toen had ik er enorm veel last van. En zo zijn er genoeg mensen die zeggen 'ja, maar daar in mijn leven, toen ik 18 was, heb ik dat meegemaakt. En toen? Nee, toen is het ontstaan. Hé toen ik 25 was, toen zag ik dat ongeluk gebeuren. Toen is het ontstaan. Of op mijn drieëntwintigste had ik die nare ervaring. Op mijn achttiende was er fysiek geweld bij mij, had ik er last van. En al die momenten die je dus kunt bedenken waardoor jij denkt oké, op zo'n moment op je achttiende, op je drieëntwintigste, op je zesentwintigste, je veertiende, misschien zelfs op je twaalfde of op je vierendertigste leeftijd pas. Het maakt niet uit. Maar opeens denken we dat al die situaties waardoor dus regenwater en zonlicht op dat onkruid terechtkwam en wat dan opeens boven je bloemetjes kwam te hangen, waardoor jij er last van had in je leven, dat dat het moment is waarop jij moet zoeken, waar jij moet zoeken om het op te lossen. Maar dat is dus grote bullshit. Daar zit het niet. Het zit in jouw vroege jeugd vaak zelfs in de momenten voordat de taalontwikkeling in je brein goed op orde was. Dus die herinneringen, die kun je heel moeilijk ook naar boven halen, vooral niet bewust. En daarom zoeken we daar niet. Omdat je bewust niet denkt aan 'ja, toen ik 1.5 was heb ik dit meegemaakt'. Nee, daar praat je nooit over. Dat zit zo diep in je brein verborgen, maar daar is het wel ooit gezaaid. Dus je kunt dan de metafoor zo zien dat jij nu een tuin hebt vol met bloemetjes en de dingen waar je eventueel last van hebt, ja, dat is onkruid wat boven jouw bloemetjes hangt. En wat mensen dan doen is dan gaan ze proberen het op te lossen daar waar dat dat onkruid in 1 keer boven de bloemetjes is uitgekomen. Daar waar dat het opeens zwaar werd, daar waar het vervelend werd in je leven. En dan kan het zijn dat inderdaad dat onkruid nog onder je bloemetjes stond. En op het moment dat jij daar gaat zoeken, dan kan het zijn dat wanneer jij er last van hebt nu en je gaat zoeken naar oké, waar is het ontstaan? Toen ik 24 was, toen ben ik van mijn fiets gevallen en sindsdien vind ik het heel erg spannend om te fietsen of om op een openbare weg te komen of in drukke omgevingen. Of soms is het niet eens gerelateerd daaraan. Dus het kan zijn ja, sinds ik van mijn fiets ben gevallen, doe ik agressief tegen mensen of durf ik heel veel andere dingen niet meer. Het hoeft niet eens bewust gekoppeld te zijn. En als je daar dan gaat zoeken, dan kan het zijn dat je er even wat minder last van krijgt, want dan knip je wat onkruid weg. Maar dan ga je weer verder met je leven. En eerst knip je dat onkruid weg en je bloemetjes zijn weer vol in het zicht. Maar dan komt dat onkruid gewoon weer terug opzetten. Want ja, als je niks doet aan onkruid, dan groeit het al als kool. Laat staan wanneer er weer even iets een trigger is. Regenwater, zonlicht, dan komt het weer terug opzetten. En daarom in de purge gaan we helemaal terug naar daar, waar het ooit is gezaaid. En daar trekken we dat met wortel en al weer uit. En in die wortels, daar zit mest voor je toekomst. En in dat gat, wat er dan is ontstaan in je tuintje, daar liggen de kansen en daar ligt jouw kracht. Want jouw brein kan er niet tegen wanneer iets weggelaten wordt. Wanneer ik tegen jou zeg oké, 1, 2, 3, 5, 6, jij hoort in je hoofd 4. Je brein kan dat niet niet horen. Je vult dat automatisch in, gaat vanzelf. Dat is ook wanneer je onkruid weghaalt. En op die plek van onkruid, daar doen we in de power extraction, zorgen we ervoor dat en de mest die in die wortels zit, die in dat zaadje zit, waar echt een oerkracht en oertalent is opgeslagen. Daar maken we dat vrij, die kracht. En we zorgen dat er in sneltreintempo supermooie bloemetjes op die plek komen te staan, waardoor als je op de juiste plek gaat zoeken, dan kun je het aan de ene kant gewoon echt oplossen en aan de andere kant kun je in sneltrein tempo het onkruid wat jij in jouw tuintje hebt om switchen naar bloemetjes en opeens wordt je leven echt fantastisch. Dat is natuurlijk waar de PIS-methode om draait, om echt jouw maximale potentie eruit te halen. Maar stop dus met zoeken op de verkeerde plek, want wat je ook hebt meegemaakt toen je 12 was, 14, 18, 21, 32, al is het op je vierenveertigste geweest. Het maakt allemaal niks uit. Als je daar gaat zoeken naar 'hé, daar is het probleem ontstaan', dan blijf je de rest van je leven zoeken. Het ligt ergens diep in je jeugd. En op het moment dat je daarover na gaat denken, dan kan het zijn dat je patronen gaat herkennen in jezelf en dat je weet oké, als ik daar ga zoeken, dan is dit misschien de oplossing en dat zou je kunnen helpen. Maar ga anders alsjeblieft naar iemand toe die ervoor zorgt dat je met je onbewuste in een bepaalde trance staat, verbinding krijgt met de imprint, zo heet dat, daar waar het is ontstaan. Dan zoek je op de juiste plek en daar kun je het oplossen. Daar kun je je brein heel goed inzetten om het voor je op te lossen. En als je het dan ook nog volgens de PIS-methode doet, dan is het niet alleen een oplossing, maar is het echt een power extraction en wordt je leven echt vele malen leuker. Dus stop echt met zoeken naar al die momenten waarop je iets vervelends meemaakte in je tienerjaren of in je volwassen leven. Daar vind je het niet. Je vindt het ergens anders. Hoop natuurlijk dat het goed met je gaat. Ik hoop dat het goed gaat met dierbaren van je. En wil jij echt die identiteitshift maken, dan moet je natuurlijk bij mij zijn. Mijn naam is Paul. Ik ben identiteitsarchitect en als je me wil vinden, kijk dan op hypnomaster punt nl