Succes voelt leeg omdat je alleen de jager in jezelf voedt en de verbinding met jezelf verwaarloost. Het herstel begint bij kleine momenten echt voelen, niet bij nog meer prestatie.
Succesvolle mensen voelen zich leeg omdat ze steeds intensere ervaringen nodig hebben zonder dat die ervaringen echt binnenkomen. Meer succes betekent dan meer leegte, niet minder.
Succes maakt je leeg, en hoe succesvoller je wordt, hoe meer leegte je gaat ervaren. Dat is een patroon dat Paul Veth bij zichzelf herkende, en dat hij ook terugzag bij bekende dj's en artiesten met wie hij sprak. Het gekke is dat het van buitenaf niet zichtbaar is. Je speelt voor duizenden mensen, je naam staat op een poster, je hebt backstage gesprekken met de grootste namen in de business, en toch voel je niets. Het is geen kwestie van niet genoeg bereikt hebben. Het is een mechanisme dat losstaat van hoeveel succes je hebt.
De jaguar staat voor aanvallen, presteren en eenzaam je doel nastreven. De wolf staat voor verbinding, met jezelf en met anderen. Beide heb je nodig, niet slechts een van de twee.
Paul Veth gebruikt deze twee dieren om een patroon te benoemen dat hij bij zichzelf ontdekte tijdens zijn jaren als dj en producer. De jaguar is de kant die focust, die de hunger voelt zonder precies te weten waarom, die eenzaam zijn eigen weg gaat. Dat gaf hem richting in zijn carrière als dj, spelend naast namen als Hardwell, Martin Garrix en Fedde Le Grand. Maar de jaguar alleen levert op een gegeven moment niets meer op. Je moet steeds extremere dingen doen om nog iets te voelen. De wolf is het andere deel: de verbinding met jezelf eerst, en vanuit die verbinding pas de verbinding met anderen en met je omgeving.
Paul Veth ontdekte dit tijdens een gesprek met een vrouw op Mallorca in 2012, waarin hij voor het eerst in 22 jaar huilde in het bijzijn van iemand anders.
Paul Veth begon als dj in een lokaal café toen hij 18 was, werd er twee jaar later manager en kocht de zaak daarna. Hij bouwde zijn naam op als club-dj in Breda, onder meer op de plek waar Tiësto ooit begon, en groeide door naar grotere podia in Nederland en daarbuiten. Op de vraag of hij gelukkig was, antwoordde hij altijd bevestigend, maar het was alleen taal, geen gevoel. Dat veranderde in 2012 op Mallorca, toen een vrouw hem vroeg naar zijn verleden en bleef doorvragen tot het masker eraf viel. Hij huilde voor het eerst in 22 jaar in het bijzijn van iemand anders, en realiseerde zich dat er iets structureel mis was aan hoe hij leefde.
Paul Veth nam zich voor tijdens elk optreden een stap terug te doen en alles te voelen. Op het hoogtepunt van zijn set voelde hij niets, alleen leegte, ondanks een uitzinnig publiek.
Terug in Nederland speelde Paul Veth een prime-time set voor tweeduizendvijfhonderd man die volledig uit hun dak gingen. Hij had met zichzelf afgesproken om op het climax-moment van zijn set een stap terug te doen, de muziek te laten komen en alles op zich te laten inwerken. De drop kwam, de visuals, de dansers, de mc, alles klopte. En hij voelde niets. Alleen leegte. Na het optreden reed hij naar het volgende optreden, veranderde van shirt in de auto, en lag om zes uur 's ochtends naar het plafond te staren met de vraag of dit was wat hij eigenlijk wilde.
Paul Veth vroeg Hardwell of doorzetten als dj het waard was, kreeg een beeld van dat leven, en besefte dat hij die ervaring van het leven niet wilde. De keuze om te stoppen was daarna eenvoudig.
Rond 2014 stond Paul Veth op een punt in zijn dj-carrière waarop doorzetten hem naar een volgend niveau kon brengen. Hij vroeg Hardwell, die op dat moment al beroemd was, niet naar zijn geluk of zijn gevoelens, maar of het het waard was voor hemzelf om door te gaan. Hardwell gaf hem beelden van het leven dat daarbij hoorde, en Paul Veth wist meteen: dat wil ik niet. De keuze om te stoppen was daarna eenvoudig, ook al kwam die met een prijs. Vijf jaar later speelde hij nog een keer, vooral omdat het goed geld opleverde en hij de muziek miste, maar het werkte niet meer voor hem.
Herstel begint bij mindfulness in kleine momenten, zoals echt proeven en voelen bij een maaltijd. Als je die kleine dingen weer laat meetellen, gaan grote ervaringen ook weer echt aanvoelen.
Paul Veth noemt het managen van het moment: wanneer roep je de jaguar op, en wanneer de wolf. De wolf hoort bij een woord dat mooi klinkt als tactisch denken, maar in de kern gewoon mindfulness is. Het gaat om iets diep ervaren, of het nou een groot of een klein moment is. Begin met de kleine dingen. Neem een hap van een goede biefstuk en let op wat het met je doet, wat je ruikt, wat je proeft, wat je erover denkt en gelooft. Als je die kleine momenten weer laat meetellen, gaan de grote ervaringen automatisch ook weer als groot aanvoelen.
Succesvolle mensen voelen zich vaak leeg omdat ze alleen de prestatiekant van zichzelf voeden, wat Paul Veth de jaguar noemt, zonder de verbinding met zichzelf te onderhouden. Meer succes vraagt dan om steeds extremere ervaringen om nog iets te voelen, terwijl de leegte alleen maar groeit.
De jaguar staat bij Paul Veth voor de eenzame, aanvallende, focus-gedreven kant die presteert en doelen jaagt. De wolf staat voor verbinding, eerst met jezelf en van daaruit met anderen en je omgeving. Beide zijn nodig, de een zonder de ander leidt tot leegte.
Nee, Paul Veth zegt expliciet dat hij houdt van high performers en mensen die hard doorzetten. Het gaat er niet om te stoppen met succes, maar om naast de jaguar ook de wolf, de innerlijke verbinding, actief te blijven voeden.
Begin met de kleine dingen door bewust te proeven, ruiken en voelen bij alledaagse momenten zoals een maaltijd. Als je die kleine momenten weer laat meetellen, ga je grotere ervaringen ook weer intenser en echter ervaren, in plaats van ze alleen mentaal te registreren.
Nee. Paul Veth waarschuwt dat diepe verbinding met jezelf en anderen je ook kwetsbaarder maakt, zeker als je bekend bent. Externe factoren en negatieve mensen kunnen je harder raken als je die verbinding, de wolf, hebt toegelaten.
Paul benoemt dat succes leeg voelt als je alleen de jager in jezelf voedt. Herken jij dat moment waarop je een doel haalt, maar het feestgevoel direct verdwijnt? Wat deed jij in die situatie?