Spring naar inhoud
Aflevering #529

Ik rem niet voor kinderen. En bejaarden zijn asociaal.

Twintig minuten aan mijn eigen tafel, tot het donker werd: bejaarden die mijn rondje afsnijden, dreumesen die leren dat ze overal voorrang krijgen, en waarom ik voor gedoe kies.

20 min

Belangrijkste inzichten

  • Zoals je traint, zo vecht je: elke gewoonte die je aanleert, wordt normaal.
  • Voorrang geven aan een kind dat geen voorrang heeft, leert het een gevaarlijke gewoonte.
  • Ik had geen shotje nodig om te draaien, maar de eerste twee platen.
  • Verwondering krijgt een kind sneller in beweging dan een opdracht.
  • Ik kies voor menselijke verbinding en zelfgekozen gedoe. Al het andere mag AI doen.

Tijdstempels

00:00Bejaarden zijn asociaal
02:55Ik rem niet voor kinderen
04:36Twee shotjes, of twee plaatjes
05:32Zoals je traint, zo vecht je
08:50Je bent geen schaap
09:08Eén glimlach in 58 video's
10:25Links, rechts
11:14Ja, ja, ja en de oma met de zwabber
12:38Mijn moeder
14:31Verwondering, en één eikeltje
17:18De verkoper en de drie ja's
18:32Het boek
19:03Tot zover mijn rant

Shownotes

Waar het over gaat

Mijn vrouw zegt dat ik een cabaretierkant heb. Mijn AI analyseerde 58 van mijn video's en zag me één keer glimlachen. In het echte leven pak ik het leven licht en leuk, op video was ik te serieus. Dus dit: twintig minuten aan mijn eigen tafel, in één keer opgenomen, tot het donker werd.

Wat er voorbijkomt

  • Bejaarden zijn asociaal: tien kunstgebitten bij de Hyrox-training die mijn rondje afsnijden, en waarom dat eigenlijk helemaal niet asociaal is.
  • Ik rem niet voor kinderen: dreumesen van acht die doorfietsen terwijl ze geen voorrang hebben. Voor een kind dat voor de auto langs schiet, rem ik wel.
  • Twee shotjes, of twee plaatjes: als dj dacht ik dat ik een shotje nodig had om te draaien. Ik had gewoon de eerste twee platen nodig.
  • Zoals je traint, zo vecht je: Strijders, special forces en de shoot-no-shoot-actie.
  • Eén glimlach in 58 video's: het boek van Jimmy Carr, en wat ik daarvan al kende uit mijn hypnose-opleiding.
  • Eén, twee, bananenboom: een verwachting doorbreken, en een oma die met een zwabber uit een rode auto stapt.
  • Mijn moeder: acht maanden te leven, anderhalf jaar later nog steeds hier, en de dag dat ik de gangdeur opendeed.
  • Verwondering: mijn zoontje ligt midden op straat om één eikeltje. Een regenboog werkt beter dan "sta op en loop".
  • De verkoper en de drie ja's: waarom ik ophang tussen de eerste en de tweede ja.
  • Waar ik in geloof: menselijke verbinding en zelfgekozen gedoe. Al het andere mag AI doen.

Het boek

Het verhaal over mijn moeder stopt bij de gangdeur. Wat daarachter was, komt in het boek waar ik aan schrijf. Wil je een seintje als het er is? Zet je op de wachtlijst.

Hoe dit gemaakt is

Ik praat, in één opname. De tekeningen op de muur, het licht, het geluid en de muziek zijn er achteraf bij gemaakt. De korte filmbeelden tussendoor (de sportschool, de straat, de oma, de gang, de raket) zijn met AI gemaakt: dat zijn geen echte opnamen en geen echte mensen. De video staat ook op YouTube.

Onderwerpen

Paul VethhumorbejaardenvoorrangStrijderszoals je traint zo vecht jeJimmy Carrhypnoseopen loopverwonderingzelfgekozen gedoeAI optimisme

Volledig transcript

Bekijk volledig transcript
0:05
0Die bejaarden zijn asociaal, hè. Ik stond laatst in de gym mijn circuittraining te doen, en daar stonden ze hoor: tien kunstgebitten en eentje zonder tanden. En ik wil mijn circuit gaan doen, en zij bezig met hun mini-Hyrule. Nee, dat is Zelda. Hyrox. Hyrox is natuurlijk voor echte sporters, en nu mogen de oude van dagen dan een soort van mini-Hyrox doen. Dus de warming-up was een bal overgooien, die dan in mijn gezicht komt in plaats van in de handen van elkaar.
0:37
0En wat gebeurt er? Ik ga daar in een hoekje mijn circuitje doen. En bij Hyrox moet je natuurlijk altijd een kilometer of een mijl rennen of zo, ik weet het niet precies. En die oude van dagen hoefden natuurlijk maar om het veldje van vijf bij vijf steeds een rondje te rennen. En weet je wat ze natuurlijk ook doen? Afsnijden. Vinden ze leuk. Dus ik sta mijn burpees te doen tijdens mijn hiitje, en daar kwamen ze. Ja, het is wandelen, maar door de beweging lijkt het op joggen, hè.
1:05
0Dus wandeltempo, maar een beetje waggeljoggen. Ze komen op me af en ik doe één burpee, en ze komen nog dichterbij. Twee burpees. Denk ik: nou ja, ze gaan in ieder geval wel om me heen, toch? En net als ik met de derde burpee naar beneden ga en mijn voeten achteruit gooi, zie ik dat één bejaarde de andere moest wegtrekken, want anders had ik gewoon de enkels afgezaagd, zoals een goede verdediger bij voetbal had gedaan. En dan denk ik: asociale mensen! Ik ben hier gewoon mijn circuitje aan het doen,
1:34
0en dan gaan ze ook nog in mijn weg lopen. En toen dacht ik: ja, dat is natuurlijk helemaal niet asociaal van ze. Ze zien niet goed. Ze kunnen letterlijk, qua zicht, niet zo goed vooruitzien. Je kan natuurlijk een bril opzetten, net zoals ik. Maar wat er ook aan de hand is: zij moeten natuurlijk continu focussen op de volgende stap. Dus zij zijn helemaal niet bezig met wat er allemaal komen gaat. Zij hadden niet eens gezien dat ik burpees aan het doen was. Nee, die staan opeens voor mijn neus, en dan is het: daar moeten we omheen.
2:07
0Dus ja, de kortste weg om iemand heen is een soort van dansje. Alsof je aan het dansen bent, dat proberen ze dan te doen. En het ging gelukkig echt net goed, hè. Ik schrok er wel van, dus ik ga de volgende keer denk ik pionnen en afzetlint meenemen. Of zo'n megafoon, en zeggen: kom op jongens, sneller! Nou ja, dat deed die jongen die erbij was best goed hoor. Er was trouwens één bejaarde die ging gewoon een soort van de vloer is lava doen.
2:35
0Dus overal tussendoor rennen. Was helemaal link, joh. Die denkt: ja, ik ga niet dat rondje doen, ik ben sneller, ik snijd het lekker af en ik doe een soort slalommetje om alles heen. Ja, die liep dus ook gewoon door mijn touwtjespringen heen, en ik deed opeens een box jump over haar heen en zo. Nou ja, ging gelukkig allemaal goed, maar asociaal, joh.
2:54
0Weet je wie trouwens ook asociaal zijn? Kinderen. Dreumesen van acht jaar. Hier in de straat is het echt perfect: als ik die kant op rij, is daar een basisschool, en als ik die kant op rij ook. Dus ja, wanneer die scholen uit zijn, zo rond kwart over twee, dan is het hier altijd chaos en moet ik slalommen om de kinderen heen. Dat doe ik dus niet, want ik rem niet voor kinderen. Want wat gebeurt er dan? Nou, ik had het laatst weer. Ik rijd hier de straat uit, ik kom van rechts, en van links fietst er dan weer zo'n dreumes van acht, en die gaat gewoon doorfietsen terwijl ik aankom met de auto.
3:32
0Ja, ik rem dan niet, hè. En dan zie je gewoon dat zij ook niet remmen. En dan gaat dat natuurlijk stapvoets en hartstikke rustig, en op het moment dat er een kind voor de auto langs schiet, ga ik natuurlijk wel remmen, hè. Maar bij deze dreumesen van acht doe ik dat nooit. Waarom niet? Omdat heel veel mensen dat dus wel doen. En dát is pas asociaal. Remmen voor kinderen die geen voorrang hebben is asociaal. Weet je waarom?
4:00
0Omdat op het volgende kruispunt iemand gewoon voorrang neemt zoals het hoort, of niet oplet omdat het een bejaarde met een kunstgebit is die in de auto zit en steeds maar één stapje vooruitkijkt. Dat kind wordt gewoon platgereden, omdat het gewend is overal voorrang te krijgen, ook waar het geen voorrang heeft. En dat is echt zo zonde, hè. Ik vind het een gevaar, en asociaal, als je kinderen voorrang geeft waar ze die niet hebben. Dan leren ze het niet, dan wordt dat een gewoonte.
4:30
0Dat is een gevaarlijke gewoonte. En we weten allemaal wat er gebeurt als je gevaarlijke gewoontes hebt. Ik deed het, hè: zuipen, vreten, en ja, ik werd 120 kilo. Waarom gevaarlijke gewoontes? Want ja, voor het draaien, ik was dj, moest ik altijd een shotje nemen, want dan kon ik tenminste goed draaien. Dat dacht ik, totdat ik later Bob was van mezelf en zelf moest rijden. Ik had altijd de afspraak: als ik rijd, drink ik niet. Of: als ik drink, rij ik niet.
4:59
0Werkt beide kanten op. En wat gebeurt er toen? Ik had dat shotje niet om te gaan draaien. Wat bleek: ik had geen twee shotjes nodig, maar gewoon twee plaatjes om te draaien. Als ik het eerste plaatje wist en het tweede, en, als ik er dan nog niet lekker in zat, al wist welke ik als derde ging draaien, dan voelde ik me gewoon lekker zeker. Dan kwam ik er lekker in, en op het moment dat ik er lekker in kwam, ging het altijd goed. Daar had ik die shotjes helemaal niet voor nodig.
5:29
0Het was gewoon een gevaarlijke gewoonte.
5:31
0Elke gewoonte die je aanleert, wordt normaal. Daarom trainen special forces ook gewoon voor een gevecht alsof het echt is. Want als je dat niet doet en je belandt in een echte situatie, dan heb je daar niet voor getraind. Dan heb je getraind voor een andere situatie. Dus ik was Strijders aan het kijken. Je weet wel, Dai en Ray. Die moeten dan tegen elkaar strijden, en daarvoor zetten ze mensen in die al gestreden hebben, want dat zijn twintig kandidaten van de duizend die zijn overgebleven.
6:06
0Dus het zijn al winnaars, en dan worden ze ingezet als poppetjes door Dai en Ray. Dat heb je bij Kamp van Koningsbrug ook gezien. Al die dingen vind ik vet om te kijken. Ja, echt gaaf. Ik vind dat fantastisch om te zien. Al die mannen en vrouwen die dan echt keihard aan het werk worden gezet, en dan wordt er gezegd: je mag opgeven, hè, daar is de bel. Gewoon bellen, dan kun je stoppen. Of van die mensen waarvan je al denkt: jij komt de eerste dag niet eens door.
6:37
0Mede omdat ze veel schermtijd krijgen, en dan weet je: de rest van de mensen gaat wel door, want ze moeten iets laten zien. Dat werkt, hè, als je een beetje nadenkt. Maar goed, daar zie je al aan af: die gaat het gewoon niet redden. En ik zeg niet dat ik het zou redden, hè, helemaal niet. Maar dat zie je dan al, en ik vind dat vet, en dan worden ze echt afgemat. Ik mat mezelf ook af. Ik weet zeker: als ik door Dai of Ray word afgemat,
7:06
0dan stop ik ook na een uur. Nee, daar ben ik veel te oud voor. Dat denk ik, hè. Ik weet het niet zeker. Misschien een keertje proberen. Maar Strijders, ja, echt vet. Wat zij dus ook altijd doen, is een shoot-no-shoot-actie. Dan word je eerst helemaal afgemat. Dan heb je dat uur al gehad, of drie uur, of tachtig uur of zo, van Ray en Dai, helemaal naar de klote. Je ziet niks meer, zwart voor ogen, en dan krijg je een of ander gasmasker op, een bril op, een geweer in je klauwen waar je nog nooit mee geschoten hebt, en dan wordt er een parcoursje opgezet en daar staan poppetjes.
7:43
0Dan heb je één poppetje dat er staat met een roos. Waarom zou je een roos naar een man steken die een wapen trekt? Vind ik ook een beetje gek, maar goed, met een roos. En dan iemand anders wel met een geweer. En dan weer iemand anders met een mes, en ja, er zijn bepaalde regels. Wanneer schiet je wel, wanneer schiet je niet? En op het moment dat je dat niet serieus neemt, worden die mannen ook boos op je. Want zij hebben in die situatie gezeten, in het echt.
8:12
0En zij weten: zoals je traint, zo vecht je. Dus als je er een beetje lacherig over doet in de trainingssituatie, en je komt in de echte situatie, dan zou je er ook weleens lacherig over kunnen doen. En dat werkt niet. En dat is hetzelfde als dreumesen van acht voorrang geven terwijl ze geen voorrang hebben. Op een gegeven moment worden ze platgereden. Dan is het een platte fatbiker geworden, omdat ze toen ze acht waren en zich nog als een dreumes gedroegen, gewoon niet hebben geleerd dat je voorrang geeft en dat je je aan de verkeersregels houdt.
8:48
0Waarom? Nou, zo hebben we het afgesproken. Daarmee bedoel ik niet als het 's nachts twee uur is en je staat voor een verkeerslicht, en je kan 360 graden om je heen kijken en er is geen kip, en ook geen auto of fiets of vrachtwagen. Nou, dan steek je gewoon over, hè. Je bent geen schaap. Zo is het toch ook.
9:07
0Als je dit soort video's trouwens niet van mij gewend bent: dat komt omdat ik van mijn vrouw weleens hoor dat ik ook een cabaretierkant heb. En ik heb laatst al mijn video's laten analyseren door AI, en die zei: nee, je bent geen cabaretier. Toen dacht ik: nou ja, mijn vrouw kent mij beter dan mijn AI. Maar mijn AI heeft mijn video's geanalyseerd, en wat daar het probleem was: die had mij in 58 video's maar in één video één keer zien glimlachen.
9:39
0En toen dacht ik: ja, shit, dat is mijn ding. Ik ben altijd te serieus. In het echte leven pak ik het leven licht en leuk, maar op video's niet. Dus ik ben laatst een boek gaan lezen van Jimmy Carr, dat is een cabaretier. Ik vind hem heel goed, misschien jij niet. Ik vind wel dat hij te veel scheldt, vind ik jammer, want hij zegt: ik ben een echte gentleman, maar ondertussen gebruikt hij allemaal scheldwoorden. Vind ik er niet bij passen. Dat doet hij dan om een beetje te shockeren. Maar goed, ik ben zijn boek aan het lezen, en ik dacht: nou, dan kan ik van hem leren hoe je moet lachen.
10:10
0Want zijn boek lijkt veel meer over het leven te gaan dan over het lachen. En bij de dingen die hij in zijn boek vertelde over leren lachen, of mensen laten lachen, dacht ik: ja, dat doe ik al heel mijn leven, alleen heb ik het te ver doorgetrokken, waardoor het weer saai is geworden. Ken je dat? Dat je iets precies verkeerd om in je hoofd hebt? Dat je denkt: het is altijd links, rechts, en ik heb altijd in mijn hoofd rechts, links. Dus dan moet je dat omdraaien. Dus dan heb je altijd in je hoofd rechts, links, en je gaat dat omdraaien. Links, rechts, links, links.
10:38
0Opeens zit links, rechts in je hoofd, maar dan heb je nog steeds in je hoofd dat je het om moet draaien. Dus dan draai je links rechtsom naar rechts, links, en ben je weer terug bij af. Nou ja, dat soort omkeringen. Ik denk dat ik daar te ver in ben doorgeschoten. Dus vandaar: ik lees zijn boek, en ik dacht: hé, maar de meeste dingen die hij vertelt, heb ik al geleerd op comedy class. Nee, daar heb ik helemaal niet op gezeten. Van, eh, hypnose. Ik heb een hypnose-opleiding gedaan, en daarin moet je ook bepaalde dingen toepassen.
11:09
0Ik dacht: ja, dat is geweldig, want dan kan ik dat ook gaan toepassen op mijn video's. Een van de dingen die je dus leert, nou ja, als verkoper al, hè: ja, ja, ja. De derde keer is ja. Maar dat kun je ook doorbreken, en dat is dan grappig. Als jij bijvoorbeeld met mij meetelt: één, twee en vier. Ja, dan is dat de grap, hè. Dat moet je natuurlijk breder trekken in verhalen en storytelling: dat je niet het logische vervolg vertelt, maar ineens overspringt naar die rode auto die buiten staat, waar een oma uitstapt met een zwabber.
11:44
0Ja, ik heb een keer een oma zien uitstappen met een zwabber. Waarom ze die zwabber vasthad, weet ik niet, maar ze kwam rennend achter een kindje aan. Nou ja, het is een oma, dus die maakt deze beweging terwijl ze wandelt, en dan lijkt het op rennen. En dat deed ze omdat ze achter zijn broek aan zat: hé, je mag hier niet lopen spelen, want we moeten naar de speeltuin om te spelen. Dus ja, die oma had van alles in d'r hoofd. Zo moet het, zo hoort het, dit gaan we doen, dit is het plan. En ze was helemaal het doel vergeten.
12:13
0Het doel was namelijk om dat kind een leuke tijd te geven in de speeltuin. Een leuke tijd geven. Dat kind had het al leuk, want die was al aan het spelen. Die had niet eens een speeltuin nodig. Alleen een oma met een zwabber. Maar in storytelling moet je niet één, twee, vier doen, want dat is net te dichtbij. Dan moet je eerder één, twee, zes. Of één, twee, bananenboom. Of één, twee, drie, bananenboom, want mensen verwachten dan vier.
12:37
0Ja, nou, precies. Dus de open loopjes, dat is goed, man. Open loopjes zijn fantastisch. Ik moet altijd denken aan dat moment dat ik met mijn moeder zat, en zij kreeg te horen dat ze nog acht maanden te leven had. Maar anderhalf jaar later leefde ze nog, want mijn moeder geloofde artsen niet zomaar. Die was supereigenwijs. Dat heb ik echt, nou ja, onder andere van haar. En van heel veel vreemde mensen ook, hoor. Die zijn ook supereigenwijs, net zoals die dreumesen van acht en die kunstgebitwezens die niet zo ver kunnen zien.
13:13
0Maar na anderhalf jaar leefde ze nog, en op een zaterdag vroeg iemand: hé, zie je je moeder morgen? Als het goed is, hè, dat weet je niet. Want na anderhalf jaar, terwijl ze na acht maanden dood zou zijn, ja, je weet het niet. Heb je nog iets tegen haar te zeggen of te vragen? Ik denk: jongens, daar ben ik de afgelopen anderhalf jaar mee bezig geweest, en vooral de eerste acht maanden, toen ze er eigenlijk niet meer zou zijn. Maar goed, zo'n vraag is op zo'n moment altijd slim om over na te denken. Het zou dom zijn om er niet over na te denken, en dat je haar dan dood aantreft en daarna denkt: shit, had ik maar over die vraag nagedacht, want nu wil ik nog even weten hoe mijn eerste kat heette.
13:52
0Of weet ik veel wat je nog wilde vragen. Dus ik dacht: ik ga erover nadenken. Over nagedacht. Ik wist niks, ik kon niks verzinnen, want we leven in bonustijd. Maar ik reed naar haar huis, en toen was Guus Meeuwis op de radio, met het liedje Dankjewel. Ik denk: ik kan nog een keertje zeggen: dankjewel voor alles. Dus ik rij naar mijn moeder toe en ik parkeer de auto. Ik doe de deur open, het is stil in huis. Ik loop de gang in, ik doe de gangdeur open, en daar... Shockeren.
14:28
0Daar had ik het over.
14:30
0Nee, shockeren en verwonderen, dat zijn eigenlijk twee dingen. Want Jimmy Carr gebruikt dus scheldwoorden, denk ik, om te shockeren. En ik denk dat ik eerder verwondering zou proberen te gebruiken. Verwondering, of verrassing. Ja, mijn zoontje doet het bijna nooit, maar laatst wel een keer: laat hij zich midden op straat op de grond vallen en begint te huilen. Waarom? Hij wilde aan de andere kant van de straat een eikeltje oprapen, en ik had dat niet door. Want, hè, het is herfst. Dus dan heb je een herfsttafel met blaadjes en eikeltjes en besjes, en een tekening voor oma, en zijn beker die uit elkaar valt en vies is.
15:07
0Dus er ligt ook een doek, want hij houdt van schoonmaken, maar nou ja, hè. Dus ergens daar lag nog een eikeltje. De straat ligt vol eikels, maar dat ene eikeltje, met dat dingetje en dat plingetje, dat ligt daar nog. En opeens laat hij zich vallen. En natuurlijk: als er een auto aan zou komen die niet zou remmen, zou ik hem gewoon optillen en naar de overkant sprinten. Maar nu had ik de tijd. Ik keek links, rechts, rechts, links: niks aan de hand. Ik had de tijd. En wat je dan kunt zeggen, is: sta op en loop.
15:37
0En soms werkt dat hoor. Gewoon directe suggestie, vanuit die hypnose. Direct zijn, direct zeggen: hé, ga eens lachen. Als cabaretier werkt dat helaas niet, als hypnotiseur werkt dat wel. Slaap! Na een bepaald patroon, nou ja, dan werkt dat. Maar goed, nu werkte het niet, en wat dan goed werkt, is tegen hem zeggen: hé, heb je die regenboog al gezien? Daar is er weer een! En opeens is hij er helemaal uit. Of je gebruikt het ja-ja-ja-loopje, hè, zoals salesmedewerkers doen.
16:06
0Joah is stoer. Heel even dat momentje wachten, dan kan hij het zelf invullen, en dan zeg jij het. Hij vindt zichzelf stoer, dat hebben we hem verteld. Joah is mooi. Hij vindt zichzelf ook mooi, want hij vindt mama mooi en hij wil ook mooi zijn. Nou, twee keer ja in zijn hoofd. Joah is stoer? Ja. Joah is mooi? Ja. Joah loopt graag naar de overkant? Ja. En hij staat op en hij loopt. Dat werkt ook, maar verwondering is het allermooiste. Maar ja, meestal is er geen regenboog. Die zijn er vaak niet.
16:36
0Nee, nooit als je ze nodig hebt. Dan is ie er niet. Dus dan kun je bijvoorbeeld zeggen: hé Joah, wist jij dat Elon Musk mensen in een raket naar Mars wil schieten om daar een kolonie te starten? Maar hij bouwt ook robots, dus wil hij eerst robots daarheen schieten. En ja, ondertussen is je zoontje al kwijt. Dus dan kun je zeggen: ja, en thuis krijg je pannenkoeken. Dan moet je wel echt pannenkoeken bakken, hè, als dat toevallig zo uitkomt. Want ja, dat is ook zo, hè.
17:06
0Hij onthoudt alles inmiddels. Dus als er dan geen pannenkoeken zijn en er is geen pannenkoekenbeslag, dan moet ik alsnog naar de winkel, moet ik weer naar de andere kant van de straat. Krijg je natuurlijk weer hetzelfde riedeltje.
17:18
0Voor kinderen werkt dat goed, maar voor volwassenen ook. Daarom werken die salesmensen ook nog steeds. Mocht je ze ooit nog spreken: ik neem nooit meer op als er staat dat er een salesmens belt. Neem ik niet op. Nee, waarom zou je? En dan krijg je weer: spreek ik met Paul? Ja, oké. Woont u op adres zus en zo? Ja. Nou, dan heb je al twee ja's. En die derde, dan wil die iets van mij, hè, dan moet je ook weer ja gaan zeggen. Wil ik niet. Dus als ik merk dat het salesmensen zijn, hang ik op, snel tussen de eerste en de tweede ja.
17:50
0Zodat die derde ja niet al in je hoofd zit, want anders ga je terugbellen. Zoals: eerste ja, spreek ik met Paul? Ja. Woon je daar? Ja. En dan ga je ophangen, maar dan heb je die open loop. Denk je: ja, maar wat wil die nou vragen? Ik wil ja zeggen, maar op wat? Dus dan ga je terugbellen: ja, nou, ik heb wel een cadeautje voor u. Leuk! Ja, ja, ja, ja. En voor je het weet staat er weer een of andere Toyota Aygo op lease, 500 euro in de maand voor de komende tien jaar, op je oprit, met bloemetjes erin of zo.
18:20
0Ja, ik weet nooit waar ze voor bellen, want ik hang dus altijd op tussen de eerste en de tweede ja, want anders gaat dat in je hoofd helemaal door. Maar goed: Jimmy Carr, cabaret. Ja, open loops. Ik ben dus ook een boek aan het schrijven. Dat is leuk, hè, want als je dat verhaal wil weten, wat er is op het moment dat ik de deur opendoe van het huis van mijn moeder, dan moet je hieronder even reageren met boek. Dan krijg je alleen een seintje zodra dat boek er is, zodat je naar die pagina kunt scrollen en eindelijk het antwoord kunt hebben. Want ja, dat doet een open loop.
18:56
0Je bent gewoon continu benieuwd naar wat er nou gebeurt, en dan blijf ik ook in je hoofd zitten. Dat is natuurlijk de kracht van een open loop.
19:03
0Nou ja, tot zover mijn rant van de dag. Dus: rem niet voor dieren? Jawel, jawel, want dieren kennen de voorrangsregels natuurlijk niet, hè. Dat er zo'n zeehond aan komt zwemmen en dat je denkt: ja, ik rem niet voor jou. Dat is een beetje gek. Ik rem niet voor kinderen. Bejaarden zijn asociaal. Nou, ik bedoel: die zijn minder omgevingsbewust. Een beetje rekening houden met elkaar is wel handig, maar overal rekening mee houden is natuurlijk ook wel lastig, hè.
19:36
0Ik geloof dus in een toekomst waarin menselijke verbinding heel erg belangrijk is. Dat is het altijd, en dat blijft ook overeind, en dat kan ook meer worden. Ik geloof ook in een toekomst waarin we nog bewuster moeten kiezen voor zelfgekozen gedoe. Dus ja, daarom kies ik voor gedoe. En al het andere mag AI dus doen. Als je niet kiest voor gedoe, dan regelt AI alles. Als je niet kiest voor menselijke verbinding... Sorry dat deze vinger dan overblijft.
20:08
0Dat was niet mijn intentie. Ik vind hem wel grappig. Maar AI kan al het andere regelen, en menselijke verbinding en zelfgekozen gedoe, ja, daar kies je zelf voor, wel of niet. Ik kies voor wel. Lijkt mij in ieder geval prachtig. Het begint hier al donker te worden, zie ik nu. Dus ja, tijd om af te ronden. Ik heb lang geleden met mezelf afgesproken: ik ben een Brabander, ik moet gewoon houdoe zeggen. Dus: houdoe.

Veelgestelde vragen

Remt Paul Veth echt niet voor kinderen?

Voor een kind dat voor de auto langs schiet, remt hij wel. Hij remt niet voor dreumesen die geen voorrang hebben en gewoon doorfietsen, omdat ze anders leren dat ze overal voorrang krijgen. Op het volgende kruispunt rijdt iemand gewoon door.

Waarom maakt Paul Veth een grappige video?

Zijn vrouw zegt dat hij een cabaretierkant heeft. Toen hij 58 van zijn video's door AI liet analyseren, had die hem maar één keer zien glimlachen. In het echte leven pakt hij het leven licht en leuk, op video was hij te serieus.

Wat heeft hypnose met cabaret te maken?

Paul las het boek van Jimmy Carr en herkende de meeste technieken uit zijn hypnose-opleiding. Een verkoper laat je drie keer ja zeggen, een grap doorbreekt zo'n verwachting. Eén, twee, vier is net te dichtbij, één, twee, bananenboom werkt in een verhaal beter.

Wat is een open loop?

Een verhaal dat niet afloopt, zodat je benieuwd blijft. Paul vertelt over de dag dat hij de gangdeur van zijn moeder opendeed en stopt precies daar. Wat erachter was, komt in zijn boek.

Clips uit deze aflevering

Gerelateerde afleveringen

Neem contact op

Wil je meer weten of samenwerken? Neem gerust contact op.

Neem contact op